jazz blues rock

Ημερομηνία Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015 8:30:00 μμ

Είδος ΕκδήλωσηςΠαρουσιάσεις

Είδος Μουσικής

Συγκρότημα

ΠόληΑθήνα

ΧώροςIANOS

ΔιεύθυνσηΣταδίου 24

Τηλέφωνο210 3217917

ΕισιτήριοΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Διοργάνωση

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΕΣ ΣΤΟ CAFÉ ΤΟΥ ΙΑΝΟΥ

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου, στις 20:30
Ρέα Βιτάλη

Η συγγραφέας και δημοσιογράφος Ρέα Βιτάλη μιλά στην Μαργαρίτα Πουρνάρα για την ζωή της, τα βιβλία της, την πορεία της στον Τύπο και την ιδιαίτερη ματιά της στην ελληνική πραγματικότητα.

Η εκδήλωση θα προβάλλεται ζωντανά και από το παρακάτω link:
https://www.youtube.com/watch?v=iug9F74sVoI

Στις Απρόβλεπτες Συναντήσεις που θα πραγματοποιούνται κάθε μήνα στο CAFÉ του ΙΑΝΟΥ, η Μαργαρίτα Πουρνάρα θα συνομιλεί με σημαντικούς ανθρώπους. Όλοι τους έχουν διακριθεί στον επαγγελματικό στίβο, από την πολιτική, την αρχαιολογία και τις επιχειρήσεις ως τα γράμματα και τις επιστήμες. Το πιο σημαντικό τους χαρακτηριστικό, όμως, είναι το θάρρος να χαράσσουν και να ακολουθούν την δική τους πορεία. Είναι, δηλαδή, φυσιογνωμίες –χαμηλόφωνα ή ανορθόδοξα– ηγετικές που, αν και συχνά δεν ασχολούνται με τα κοινά, ωφελούν την κοινωνία με το δικό τους παράδειγμα ζωής και δράσης. Ας τους γνωρίσουμε καλύτερα και ας μιλήσουμε μαζί τους, για ένα νέο συλλογικό ήθος, που συναπαρτίζεται από φωτισμένες μονάδες.
Το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να υποβάλλει τις ερωτήσεις του στον κάθε καλεσμένο, έως και 3 μέρες πριν από την κάθε εκδήλωση στην ειδική πλατφόρμα επικοινωνίας της εκδήλωσης ή στο email: magazine@ianos.gr και όλες θα αναμεταδίδονται ζωντανά από το ianos.gr

Λίγα λόγια για το τελευταίο της βιβλίο με τίτλο "Δεν πέθανα Εγκαίρως" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα:
Ήθελα μόνο να τον παρατηρώ. Γιατί; Σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Η τέχνη είναι μια πόρνη που ποτέ δεν θα σου χαρίσει τον οργασμό της. Μη σε τρομάζει ότι θα σου μιλήσω για τέχνη. Θέλω να σε ξεθαρρέψω. Τέχνη μπορεί να είναι και ο τρόπος που ζεις. Και συ… Μπορεί να είσαι το δικό σου έργο τέχνης. Και κείνος. Σίγουρα. Τον εαυτό του έκανε εντέλει έργο τέχνης. Θες να παρατηρήσουμε μαζί; Αυτό το πλάσμα. Αυτά τα πλάσματα. Τα ξεθαρρεμένα στην απόλυτη ελευθερία. Τα πλάσματα τα αθάνατα.
Η Τέχνη και η ζωή ενός από τους μεγαλύτερους σύγχρονους έλληνες καλλιτέχνες, μέσα από τη γραφή και το έμπειρο βλέμμα της Ρέας Βιτάλη. Μια μυθιστορηματική βιογραφία που θα σας κάνει να αναρωτηθείτε για το τι είναι αληθινό και πόσα μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος μέχρι να φτάσει στο στόχο του. Η Ελλάδα του 20ου αιώνα, η σκληρή πραγματικότητα της δεκαετίας του 50 και 60, ο κόσμος της Τέχνης απλός, προσιτός και κατανοητός για όλους.
Τι σόι άνθρωπος… Να ’ξερες πόσες φορές το μονολόγησα. Έτσι καθώς ακολουθούσα τη σκιά της ζωής του όλης. Τι σόι άνθρωπος… Να! Τότε που τον είδα να σημαδεύει με το μαχαίρι, ο ίδιος σου λέω, το χέρι του… Να κόβει το δάχτυλό του μπροστά στα μάτια της. Να της στραγγίζει το αίμα του όλο. Τι σόι άνθρωπος… Όταν έτρεχε με μια κούτα τσιγάρα στα χέρια, ανάμεσα από διασταυρούμενα πυρά πολέμου, για ένα «ψιτ, μικρέ», που ακούστηκε από ένα παράθυρο που ανοιγόκλεισε σβέλτα. Όταν είδε το φίλο του να πεθαίνει μπροστά στα μάτια του. Όταν έλεγε «εγώ θα είμαι μια μεγαλοφυΐα!» κι ήτανε μια σταλιά. Όταν ταξίδευε για Ρώμη. Τότε που όλη η Ελλάδα μετανάστευε… Εννιακόσιες… ¶κου νούμερο! Εννιακόσιες νύφες μιας και μόνης καραβιάς για Αυστραλία, για να συναντήσουν ένα γαμπρό που είχαν δει μόνο σε φωτογραφία… Κι αυτός… Μετανάστης. Πολιτιστικός μετανάστης, γι’ αυτό που εκείνος όριζε ως «ψωμί». Στη Ρώμη του 1957 και στο Παρίσι του 1960. Δεν μπορείς να φανταστείς τι γινότανε στη Ρώμη του ’57 και στο Παρίσι του ’60! Τι σόι άνθρωπος… Όταν την είδε τόσο μα τόσο όμορφη, με τα μαλλιά της ανακατεμένα από έρωτα και ένα δευτερόλεπτο μετά… ¶σ’ τα! Θα τα διαβάσεις. Τι σόι άνθρωπος… Σ’εκείνη τη μικρή αυλή… Εκεί! Όπως τα είχε στοιβαγμένα, έριξε βενζίνη και έβαλε φωτιά! Τα έκαψε, σου λέω, όλα. Τι σόι άνθρωπος είναι αυτός που κατόρθωσε να λογαριαστεί με θηρία! Που δεχόταν επάνω του, καταπάνω του, κατάσαρκα, όλα τα ηλεκτρικά βολτ της παγκόσμιας τέχνης. Και καταγράφηκε στη λίστα των πιο σημαντικών προσωπικοτήτων του 20ού αιώνα. Και κείνος… ¶κου! «Κινδύνευα να αυτοκαταστραφώ», μου είπε. Τι σόι άνθρωπος… Εκεί στη Βενετία. Όταν μου μιλούσε για τότε… Την πιο μεγάλη του στιγμή. «Δεν πέθανα εγκαίρως, ο μαλάκας». Το είπε και το πίστευε.

Λίγα λόγια από την ίδια:
Γεννήθηκα το 1961. Είναι και μπόλικα τα χρόνια. Τι να πρωτοσημειώσεις; Είχε σταθμούς, αφίξεις, αναχωρήσεις... Οι τελευταίες πονάνε. Είχε σημαντικούς, αγαπημένους, ακριβούς. Είχε τον έναν, παιδιά, εγγόνια. Είχε λόγια, μάτια, βλέμματα. Σχεδόν βλεμματοδοτούμενη. Επαγγελματικά είχε πολλά, πολλά χρονογραφήματα. Γεννήθηκα βλέπεις με το κουσούρι της παρατηρητικότητας και της καταγραφής. Χρονογραφήματα στους 4 Τροχούς, στις ΕΙΚΟΝΕΣ, στον Ταχυδρόμο, στο PROTAGON.GR ως ιδρυτικό μέλος. Είχε σπουδή στην Ιστορία της Τέχνης. Είχε το πρώτο μου βιβλίο, Κάποτε θα γράψω ένα βιβλίο. Έχει το δεύτερό μου εγκαινιάζοντας τη συνεργασία μου με τις εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ. Τι να λέμε; Πλήρης ζωής. Πλήρης; Αστειεύομαι. Χωράω ζωή ακόμα.
 
Είσοδος ελεύθερη.

Επιστροφή στα σημερινά Events